สวนไม้เศรษฐกิจภาคเหนือ

ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจ คือ ไม้ที่สามารถนำมาสร้างมูลค่าหรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาทิเช่น ไม้ใช้สอย ไม้ตกแต่ง ไม้ก่อสร้าง ตลอดจนยังเป็นไม้ที่ให้ประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมแก่ผู้ปลูก โดยเป็นไม้ที่ยอมรับโดยทั่ว และสามารถนำมาเป็นหลักประกันทางธุรกิจอีกทางหนึ่ง

ในยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (ปี พ.ศ. 2560 - 2579) ได้กำหนดเป้าหมายการเพิ่มพื้นที่ป่าไม้ให้ได้ ร้อยละ 40 ของประเทศ โดยจัดจำแนกเป็น ป่าอนุรักษ์ ร้อยละ 25 และป่าเศรษฐกิจอีกร้อยละ 15 จึงทำให้การปลูกไม้ป่าเศรษฐกิจเป็นอีกแนวทางหนึ่งในการเพิ่มพื้นที่ป่า โดยที่นอกจากจะเพิ่มพื้นที่ป่าตามหลักยุทธศาสตร์ชาติแล้ว ยังเป็นการสร้างมูลค่าให้แก่เกษตรกรอีกด้วย

พื้นที่ในจังหวัดภาคเหนือ ถือเป็นพื้นที่หนึ่งที่สามารถปลูกไม้ที่มีค่าทางเศรษฐกิจได้มากมายหลากหลายชนิด เช่น สัก ประดู่ป่า ตะเคียนทอง พะยูง แดง และยางนา สวนพฤกษศาสตร์มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงฯ จึงได้รวบรวมพรรณไม้ป่าเศรษฐกิจไว้เพื่อให้ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการปลูกไม้ที่มีค่าทางเศรฐกิจอย่างครบวงจร บนพื้นที่ขนาด 55 ไร่ โดยรวบรวมพรรณไม้เศรษฐกิจออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มไม้เศรษฐกิจโตเร็ว โตปานกลาง และโตช้า รวมจำนวน 5 ชนิด ได้แก่ เลี่ยน ยางนา สัก ตะคียนทอง และพะยูง